Konflikt serologiczny i choroba hemolityczna noworodka
Choroba hemolityczna noworodka rozwija się w wyniku reakcji immunologicznej między antygenami krwinek dziecka a przeciwciałami wytwarzanymi przez matkę.
Najczęściej obserwuje się niezgodność antygenową w układzie Rh i ABO.
Najcięższy przebieg ma choroba hemolityczna w przypadku konfliktu serologicznego w układzie Rh, tzn., gdy dziecko ma czynnik Rh „dodatni”, zaś matka „ujemny”.
Objawy choroby hemolitycznej noworodka pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin życia dziecka, a czasami już w życiu płodowym. Na skutek procesu hemolizy tj. niszczenia krwinek czerwonych dziecka przez przeciwciała matki rozwija się ciężka postać niedokrwistości oraz żółtaczki, które w przypadku nie podjęcia leczenia mogą doprowadzić do zgonu dziecka, a w „lżejszych” sytuacjach- do poważnych powikłań neurologicznych.
W leczeniu wykorzystuje się różne metody, jak:
1.Fototerapia- polega ona na naświetlaniu noworodka światłem o długości 410- 520 nm, co powoduje rozpad bilirubiny na produkty, które ulegają łatwiejszemu wydaleniu z organizmu.
2.Wymienne przetoczenie krwi, tzw. transfuzja wymienna- polega na przetoczeniu u noworodka podwójnej objętości krwi, co pozwala na wymianę około 85 % objętości krwi noworodka.
3.Leczenie farmakologiczne- dożylna podaż glukozy, albumin (białka osocza) czy Luminalu.
Profilaktyka choroby hemolitycznej noworodka polega na podaniu kobiecie z czynnikiem Rh ujemnym w ciągu 72 godzin po porodzie globuliny anty-D, co zapobiega rozwojowi choroby hemolitycznej w trakcie następnej ciąży.
Źródło: K.Kubicka, W. Kawalec: „Pediatria”, Warszawa 2003.
lek.med. Anna Leśniewska- specjalista chorób dzieci.