Portal Medycyna Grabieniec, ��d�, Grabieniec 13
Twoja wyszukiwarka

Jesteďż˝ 9750496
odwiedzaj�cym

poniedziałek 22 grudnia 2014

ZDROWIE DZIECKA > okres dojrzewania 10-15 lat > zainteresowania

Uzależnienie od alkoholu

W okresie dojrzewania obserwuje się zjawisko rozwijania wielu zainteresowań. Młodzież zaczyna aktywnie uprawiać różnorodne dyscypliny sportu, turystykę górską, uczy się języków obcych, tańca, uczestniczy w kołach naukowych i.t.p. Przygotowuje się w ten sposób do pełnienia ról w rodzinie, pracy, do twórczego spędzania wolnego czasu.
     Ale jest to również czas szczególnej podatności na wpływy grupy rówieśniczej, co nie zawsze ma pozytywny skutek, a w niektórych sytuacjach prowadzić może do destrukcji własnej osoby. Szczególnie niebezpieczne jest wchodzenie w sytuacje uzależnień, szczególnie od alkoholu, narkotyków czy seksu.
     
     Uzależnienie od alkoholu
     
      Najbardziej rozpowszechnione jest niewątpliwie uzależnienie od alkoholu. Istotą alkoholizmu jest utrata kontroli nad ilością wypijanego alkoholu oraz picie mimo nieprzyjemnych konsekwencji, które ono za sobą niesie. Alkoholik nie jest zdolny do picia alkoholu w sposób kontrolowany, nawet jeśli zagraża to jego zdrowiu, pracy czy rodzinie.
     Alkoholizm może dotknąć każdego bez względu na płeć, rasę, pochodzenie społeczne. Większość alkoholików nie wyróżnia się niczym szczególnym. To nieprawda, że są to głównie ludzie marginesu- jest to tylko 3% pijących, reszta to zwykli ludzie, mający rodzinę i pracę. Jak rozpoznać, że ktoś jest alkoholikiem? Pomocna mogą być w tym pewne ostrzegawcze objawy, jak, m.in.:
     
     1.Zbyt częste picie- w coraz większych ilościach, z byle kim, byle gdzie.
     2.Stany lęku- nasilanie się stanów lękowych, niekorzystny obraz samego siebie, odczuwanie negatywnych emocji.
     3.Lekceważenie wszystkiego, co nie jest związane z piciem alkoholu: obowiązków rodzinnych, zawodowych czy szkolnych.
     4.Posiadanie argumentów uzasadniających zarówno fakt nadmiernego picia, jak i własnego zachowania spowodowanego piciem np. wypiłem mniej niż inni, denerwuje mnie praca i muszę się uspokoić, inni też piją, nie piłabym gdybym miała lepszego męża.
     5.Zaprzeczanie istnieniu pierwszych sygnałów świadczących o utracie kontroli nad piciem alkoholu ( np. jak bym chciał, to bym nie pił), unikanie rozmów i tematów związanych z piciem- reagowanie agresją.
     6.Składanie obietnic związanych z ograniczeniem i zmianą rodzaju pitego alkoholu, połączone zwykle z prośbami by nie „ zrzędzić”.
     7.Zaniki świadomości- występowanie coraz częściej sytuacji, w których pijący nie potrafi przypomnieć sobie co zdarzyło się w czasie picia.
     Uwaga! Niektórzy alkoholicy- mimo, że są pijani nie zachowują się tak, jak osoby pijane.
     
     Okresy przerw w piciu alkoholu nie oznaczają, że dana osoba nie jest alkoholikiem- wręcz przeciwnie- przerywanie picia alkoholu na pewien czas jest właśnie cechą alkoholizmu.
      Picie alkoholu nie jest samo w sobie zagrożeniem. Niebezpieczeństwo pojawia się dopiero wtedy, kiedy zaczynamy pić w zbyt młodym wieku ( młodzi ludzie mają mniejszą tolerancję na alkohol i szybciej się od niego uzależniają- dotyczy to również picia piwa) oraz zbyt dużo i zbyt często.
     Ryzyko uzależnienia wzrasta, jeśli picie zaczynamy traktować jako sposób na „rozwiązywanie” własnych problemów.
     
     Oto kilka przykładów przyczyn, dla których ludzie zbyt często sięgają po alkohol:
     1.Dążęnie do usunięcia napięcia, aby uciec od problemów dnia codziennego, od presji i napięć związanych z samotnością, kłopotami w pracy, nudą, starzeniem się czy chorobą.
     2.Dążenie do wypełnienia braków we własnym życiu, w odpowiedzi na brak przyjaźni, interesującej pracy, samorealizacji.
     3.Dążenie do pokonania własnej niepewności i lęków- jako „lekarstwo” na pokonanie braku zaufania do siebie- z badań wiadomo bowiem, że wspólną cechą ludzi uzależnionych jest niedojrzałość emocjonalna.
     Należy uświadomić sobie, że alkohol nie rozwiązuje problemów, pomaga jedynie zapomnieć na krótko o ich istnieniu, a w rzeczywistości je pogłębia i generuje nowe.
     
      Długotrwałe nadużywanie alkoholu prowadzić może do pogorszenia się stanu zdrowia, stopniowego zaniku uczuć wyższych, konfliktów z otoczeniem, poczucia izolacji i bezsensu, degradacji moralnej i materialnej, a także wkroczenia na drogę przestępstwa.
     
     Należy być świadomym, że :
     1.Alkoholik ma zwykle gotowe (nieprawdziwe) wytłumaczenie uzasadniające „konieczność” dalszego picia- często oskarża innych za te fakt, np. złego szefa, narzekającą żonę.
     2.Akceptacja tych wymówek oznacza akceptację picia.
     3.Alkoholizm jest chorobą rodzinną- dotyka wszystkich jej członków, stwarzając wiele poważnych i trudnych do rozwiązania problemów, jak m.in.:
     a)poczucie winy- domownicy, wskutek oskarżeń alkoholika mogą zacząć obwiniać siebie za jego uzależnienie;
     b)uczucie wstydu, czego konsekwencją jest dążenie do ukrywania przed otoczeniem, ograniczanie kontaktów z innymi, co z kolei prowadzi do rezygnacji z poszukiwania pomocy i wsparcia;
     c)poczucie niepewności- alkoholik staje się z czasem coraz bardziej nieprzewidywalny, lekceważy potrzeby emocjonalne innych, stwarzając tym samym stan braku poczucia bezpieczeństwa;
     d)problemy wychowawcze związane z dziećmi, które przestają się bowiem liczyć z alkoholikiem, a często także z drugim z rodziców za to, że nie potrafi rozwiązać problemu alkoholizmu w rodzinie. Brak oparcia w rodzicach, życie w ciągłym stresie może powodować nasilające się stopniowo problemy szkolne, trudności wychowawcze i skłonność do różnego rodzaju agresywnych i destrukcyjnych zachowań;
     e)problemy materialne;
     f)urazy emocjonalne związane z używaniem przemocy fizycznej, czego następstwem mogą być stany lękowe, utrzymujące się czasami przez całe życie, nerwice, izolowane objawy psychosomatyczne, jak bóle głowy, zaburzenia układu krążenia czy przewodu pokarmowego.
     
      Proces wychodzenia z uzależnienia jest długotrwały, wymaga intensywnej pracy ze strony alkoholika i jego rodziny, ale jest możliwy. Dużą pomocą służą grupy AA (Anonimowych Alkoholików), gdzie osoby, które już nie piją pomagają tym, którzy jeszcze tkwią w uzależnieniu. Dla żon alkoholików pomocą służą grupy AL-ANON, zaś dla dzieci-
     AL-ATEEN.
     Oto kilka zasadniczych wskazówek- jak rodzina może pomóc osobie współuzależnionej.
     
     1. „Spojrzeć prawdzie w oczy”, tzn. przyznać, że w rodzinie istnieje problem alkoholowy.
     2.Zdobywać wiedzę o alkoholizmie- istnieje wiele książek na ten temat.
     3.Dążyć do pokonania własnych słabości, jak złość, litowanie się nad sobą, stany depresyjne- tego rodzaju reakcje niczemu dobremu nie służą. Ich pokonanie ma podstawowe znaczenie dla zwiększenia poczucia pewności siebie i poprawy samopoczucia członków rodziny.
     4.Nie pozwalać alkoholikowi na obwinianie siebie czy innych domowników.
     5.Nie posługiwać się karą, przekupstwem czy groźbą w celu zmuszenia alkoholika do porzucenia nałogu, gdyż prowadzi to do narodzenia się poczucia winy u osoby uzależnionej i pogłębienia nałogu.
     6.Nie ukrywać problemów spowodowanych przez alkoholizm, np. nie usprawiedliwiać nieobecności alkoholika w pracy, aby nie osłabić w nim woli uwolnienia się od nałogu.
     7.Nie należy niszczyć butelek z alkoholem- ten sposób przejęcia kontroli nad życiem alkoholika nie przynosi żadnych pozytywnych rezultatów, stanowi jedynie usprawiedliwienie dla rodziny, że „coś” robi na rzecz rozwiązania problemu.
     8.Nie należy pić alkoholu z osobą dotkniętą alkoholizmem- tego rodzaju zachowanie otoczenia tylko wzmacnia nawyk picia u alkoholika i może doprowadzić do uzależnienia innych członków rodziny.
     9.Nie przejmować obowiązków osoby uzależnionej, zarówno związanych z prowadzeniem domu, jak i pracą czy szkołą.
     10.Nie żądać i akceptować nierealnych obietnic, gdyż alkoholizm nie jest problemem siły woli. Wymuszając obietnice, które nie mogą być spełnione prowadzi się do kłamstw, a w efekcie do pogłębiania braku wzajemnego zaufania.
     
     NALEŻY NATOMIAST KORZYSTAĆ ZE WSZYSTKICH MOŻLIWYCH FORM POMOCY.
     NIE WOLNO PRÓBOWAĆ LECZYĆ ALKOHOLIZMU NA WŁASNĄ RĘKĘ.
     ALKOHOLIK I JEGO RODZINA POTRZEBUJĄ POMOCY SPECJALISTÓW ORAZ NIEPIJĄCYCH ALKOHOLIKÓW.
     
     Pomocy można szukać, m.in.
     Łódź, ul. Chrobrego 16 tel. 640-62-40
     Łódź, ul. Inowrocławska 5a tel. 654-91-91
     Łódź, ul. Osiedlowa 8 tel. 654-10-50
     Łódź, ul. Pomorska 54 tel. 632-58-05, 633-08-59
     Łódź, ul. Piotrkowska 102 tel. 633-26-12
     Łódź, ul. Piotrkowska 67 tel. 632-75-40
     Ośrodek Apostolstwa Trzeźwości: 05-170 Zakroczym/ koło Warszawy,
     ul.bł.o.Honorata Koźmińskiego 56
     
     Źródło: „Alkoholizm- Poradnik Dla Rodziny”- Zofia Słońska.
     
     Przeczytaj również:
Wywiad o alkoholizmie z P. drem M. Staniaszkiem
     
     Uzależnienie od narkotyków
     
     Uzależnienie od seksu>

lek. med. Anna Leśniewska- specjalista chorób dzieci